3 Eylül 2010 Cuma

Hoşgelen güzellikler















İrem Boztepe Photography

Bıcırlar geldi artık bizimleler.

Uzun bir sürede bizimle kalıcaklar...
Sabah kalktığımda;
mutfağa su almaya girdiğimde
gördüğüm manzara karşısında
şaşırdım kaldım tezgahın üstünde
Sanki bomba patlamış...
Bardaklar,tabaklar dizilmişler ardı sıra,
Yine koskocaman bir aile olduk...

Biz 4 kardeşiz...
Ablamlar ikiz,
Abim
ve ben...

İremin annesi
eşinden 12 yıl önce ayrılmıştı...
Tarihten emin değilim ama
İrem ve ablam bizimle birlikte yaşıyorlar...
İrem yiğenim değil aslında bir nevi kardeşim gibi...

Aleyna,Naz ve Ablam'da katıldı
tekrardan aramıza...
Eniştemin ufak tefek sorunları yüzünden
Kendilerini toparlayana kadar,
bizim yanımızda kalıcaklar...
Ama ayrılmadılar,
sadece bir süre böyle idare etmek zorundayız.
Kaynanasıyla kalıcağına
gelip bizimle kalmasının daha iyi olduğunu düşündük
En azından çocuklar bizimle,
gözümüzün önünde.
İlk geceden ev biraz dağıldı ama neyse
idare edicez artık...
Ailemi çok seviyorum.
Gün gelip kavgada etsek, beni üzselerde,
İnsan en ufak birşeyde ailesine sığınıyormuş
En yakın dostu yerine,
ilk çaldığı kapı ailesi oluyormuş...

Yaptığın hatalar karşısında
seni en az eleştiren,
Seçtiğin seçimlere saygı duyan,
Seni kırmamak için hassas davranan,
Senin kötülüğünü hiçbir zaman istemeyen,
Senin başarını takdir eden,
Ağladığında üzülen,
Mutluluğunda sevinen,
Seni herşeyinle kabul eden
ailen oluyormuş yine...

Bazen canını yaksada...


Pansiyonumuz yeniden hizmetinizde(:...


Üstümüze yazdıklarımın hepsi yalan
Onlar olan değil, olmasını istediklerimdi aramızda
Onlar ulaşılmaz dallarında duran hasretlerimdi
Onlar susuzluğumdu düşlerimin kıyısından çekilmiş
Işığa çizdiğim resimlerdi onlar...
N.H.R

2 Eylül 2010 Perşembe

Özlem diniyor















Naz'ım geliyor bugün
taa uzak yollardan...

Şimdi uçaktadır,
annesine bu balık çok büyük
diyordur eminim.
Yada artık onun uçak olduğunu öğrenmiştir...

Rahatsız etmez umarım basınç miniğimi...

Özlemişim burnumda tütüyor...


İremide özledim ilk göz ağrısı o tetasının,
1,5 aydır evimizden uzakta
evimizin neşeleri onlar bizim
aaa birde Aleyna'm var,
oda ailemize katılan ilk esmer çocuk 2.torun...
















Babasının kopyası olmasıda cabası,

İlk aramıza katıldığı zaman,
böceğe benziyor
demiştim.
Onca sarışının arasında tek esmer o ...

Birtek onun resmini paylaşmamıştım
onuda paylaşıyım hemen sizlerle...

İnsan çok küçük yaşta teyze olunca
Boyu kadar yiğenleri oluyor işte böyle...






İremin doğduğu günü hatırlıyorum
çok kötü psikolojım bozulmuştu
bundan 13 sene öncesi...
Bana teyze derse
onu öldürürüm
demiştim
bütün aile bireylerine...


Sahi o zamanlar
ne kadarda mutlu bir aileydik,

Herşey ne kadar güzeldi.

Sonra herşey birden dağıldı,paramparça oldu...


Bu günlerde ben neler yaptım?

Sigarayı çoğalttım,

2kg vermişim,(dün akşam tartı öyle söyledi)

Hemde tok karna...


Sabah kalktım,

Aynaya baktım gülümsedim

Günüm güzel geçsin diye

ama pek fazla işe aradığını söyleyemem...
Denemesenizde olur...


İşe gelmişim her zaman olduğu gibi

Şimdi ise günün bitmesini istiyorum
...

Olmadık şeylere gözyaşı dökebiliyorum
mesela...

Mutsuzum...


Hatta bazen
şu yazdıklarımı okurken

melankolik bir insanın
yazılarını okuyormuş
gibi hissediyorum...
Kimin ah'ını aldım acaba bu denli?

Kimseye bir yararı olmayan
saçma sapan
yazılar yazan bir insanın
bloğundayım sanki.

Siz en azından
uzun bir süre bu bloğa uğramayın mesela

Eziyet olmasın boş yere kimseye...


Başladığım kitapları bitiremememde cabası
1-Ejderha dövmeli kız
2-Aşk
3-Uçurtma avcısı
4-Sinekli bakkal
5-Baba

Bunların hepsine başladım evet
Hangisi bitti hiçbiri
bunlar bitmedende kitap almak yok...
Buda bana ceza olsun...

Neyse bu akşam
miniklerime sarıldığım zaman,
Herşeyi kısa bir süreliğine unutucam...


Bazen susmak gerekiyormuş,
Bazen bomboş bakmak gerekiyormuş,
Hayatın yalanlarına.
Anlamaya çalışmak saçmalık!
Anlamadan yaşamak gerekiyormuş...
Ama bazen unutmak gerekiyormuş,
Unutulma pahasına.
Zaman değilmiş gideni getiren,
Aslında zamanmış varolanı götüren...
S.Akın








1 Eylül 2010 Çarşamba

Yazmakla yazmamak


Resimdeki arkadaşım kardeştir hatta kardeşimdende ötedir...

Daha önceki postlarımda eminimki bahsetmişimdir ondan Neşe...

Bu resmi geçen sene Nevizadede çekmiştik felekten bir akşam geçirmiştik beraber ahh ahhh...

Özlemişim demiş eğlendiğimiz günleri,
Bende özlemişim hemde çookk...


Gelelim bana Ağustos ayı resmen kabus gibiydi,
Yok yok kesin lanetli bir aydı benim için...
Bugün itibariyle bitti pardon dün gece 00:00 itibariyle
kabus bitti dün gece az'da olsa
huzurlu uyudum sebebi buydu sanırım...

Herşey çok daha güzel olucak derken nedense
çok daha berbat oldu kafam karışık,
Resmen allak bullak oldum Ağustos bitti ya buda biticek...

Evde durumlar bır gece vaktı boka sardı
ara sıra olur bızde ama bu kadar abartılı olmamıştı hiç
üzüldüm hemde çok... Kime mi? Sadece anneme bir huzur
veremedik kadına evlatları olarak birbirimizi yemekten başka
bir işe yaramıyoruz...
Acaba birbirimizi sevmiyormuyuz?
Yok canım o kadarda değil, Ben hepsini çok seviyorum...

Benimde hatalarım var elbet
mesela herkese haddinden fazla değer vermek
kendim gibi görmek gibi...

Geçenlerde doktora gittim dizim ağırıyordu
uzun zamandan beri, ağrısına dayanamayınca
film çektirdik menisküs olabilirmiş :S
MR çektirdim
bakalım ne olucak...
Sahi ben hala MR sonuçlarını almadım
Salı günü çıkıcaktı üşenmezsem bu akşam giderim artık...

Cildiyeye gitmem lazım birde
suratım iyice boka benzedi
Ergenlikten çıkamadım herhalde hala
O kadarda doktora gıttım krem kullandım
banamısın demedi...
Bakalım doktor hanım bu sefer ne dıcek?

Birde psıkologa gıtsemmıkı?
Bi faydası olurmu?
En azından yaşananlara ne şekilde tepkı
verecegımı artık sezemıyorum.
Doktor abi veya abla yardımcı olur herhalde...
Maalum herşey herkesciklere anlatılamıyor...

Saçlarımı boyattım,
Geçen yazda yapmıştım gerçi,
Sonra yine sarıya dönmüştüm...
Bu seferki balköpüğüymüş rengi...
Güzelde olmuş diyorlar.
Sıkılırsam yine sarışın olurum
kökü bende nede olsa değilmi?
Hem orjinal sarışınlardan kim kaldı
birtek bizim aile:)....
Neyse artık
Değişiklik iyidir...

Birde cesaret edebilirsem
dövme yaptırıcam
bileğime Beşiktaş yazdırıcam
ama şuanlık değil
biraz para biriktiriyim sonra :)

Küçüğüm daha çok küçüğüm bu yüzden
bütün hatalarım
Öğünmem bu yüzden
Bu yüzden kendimi
Özel önemli zannetmem.

Küçüğüm daha çok küçüğüm bu yüzden
bütün saçmalamam
Yenilmem bu yüzden
Bu yüzden kendime hala güvensizliğim.

Ne kadar az yol almışım
Ne kadar az
yolun başındaymışım meğer
Elimden yalandan kocaman rengarenk
Geçici oyuncak zaferler...

Küçüğüm daha çok küçüğüm bu yüzden
bütün korkularım
Gururum bu yüzden
Bu yüzden çocuk gibi
korunmasızlığım...

Küçüğüm daha çok küçüğüm bu yüzden
sonsuz endişem
Savunmam bu yüzden
bu yüzden bir küçük iz
bırakmak için didinmem...








13 Ağustos 2010 Cuma

İyiki doğdumm















oğlum;

sana bu mektubu bizim cehennemden yazıyorum
bir yaşıma daha gireceğim neredeyse
tabii bundan haberin yok senin
kronometreye erken bastığın için
beni hep yakışıklı hatırlayacaksın
bizi bırakıp gittiğin yerde
eski güzel günleri düşünüp hayıflanacaksın

Ağıt...


Duygu yoğunluğu yaşıyorum
Hemde fazlasıyla...

Ne kadar mükemmel bir aileye,
sahipmişim ben...

Çok güzel arkadaşlıklar, dostluklar
edinmişim...
ve ben bugün
iyiki doğmuşum,
iyiki hayatımdasınız
diyebiliyorum hemde yürekten...

Gece kardeşim kadar sevdiğim
Neşe'min mesajı geldi..

Tek tek saymaya kalkarsam
blog sayfam onunla dolar...
Esmacım unutmamış
Öperim onu kocaman
Birde Sazanımdan çok güzel bir
mail aldım çok anlamlı :)
Hatta süperdi...

Bugün iş yerindeki arkadaşlarım
çok süper pasta almışlar saolsunlar
resmını cekmedık :( ama tadı hala damağımda :)
Mumları üflerken Gutiyi diledim sana
Sarıldım kocaman:)

Aşk meleğime burdan kocaman
teşekkürlerimi iletiyorum...
Bana çaktırmadan süper organıze etmişler
herşeyi :)...

Birçok arkadaş tebrıklerını
telefon ve ınternet vasıtasıyla iletti
hepsi saolsunlar bende üşenmeden
sıkılmadan, hevesle , mutlulukla
hepsine karşılık verdim...

Resimide şuan gönende askerlik
yapan çok değerli arkadasım cekmiş
Çok mutlu oldum görünce :)

Beni en çok etkileyen ise
biricik abimden gelen mesajdı
onu sizlerle paylaşmak istiyorum...
O kadar duygu doluydukı
en azından benim için öyle
gözyaşlarıma engel olamadım ...


Büyüme arkadaş
hayat senide harcar,
Eğer büyürsen dert tiryakisi yapar,
Katar herşeyi üst üste
diyardan diyara atar...

Dert çekersin,hasretle yanarsın,
acı çekersin...

Büyüme arkadaş
bu halinle daha güzelsin...

Bir gün
aşk denilen meçhul
kapını çalıverir...

Önce ümit verir
sonra sokağa salı verir...

Sakın büyüme arkadaş
taş olsada kalbin
eriyi verir...

Her an gülmek istersin
gülemezsin...

Ağlamak istersin
Ağlayamazsın...

Sakın büyüme arkadaş,
Bir daha asla küçülemezsin...

Hep beraber nice mutlu senelere...

Demiş şuan yazarken bile
gözyaşlarıma engel olamadım...
Seni çok seviyorum abi
Buraya yazmak yüzüne söylemekten
daha kolay oluyor....
Annemler ablamlar dogum gunumu
kutlamadı akşam
eve gidip hesabını sormak için
sabırsızlanıyorum:))

10 Ağustos 2010 Salı

Az kalmış

Aslında bu hafta
benım haftam be blog...

O nasıl oluyor diye geçiyordur
elbet içinizden...

Bundan yıllar öncesinde
canım annemin 9 aylık macerasının
sonunda 13 Ağustos tarihinde
ben doğmuşum hayata ilk merhaba
dediğim tarih 13 Ağustos 1987...

Aslında kaza eseri
olan bır cocukmusum
ve benım babam 6 ay boyunca
benım yuzume bıle bakmamış...
Bütün kahrımı annem çekermiş
Çokta üzülürmüş...
Anne yüreği işte evlat dedinmi
akan sular dururmuş...

Taaki 6.ayımda ateşler
içinde yanarken baba diye
ciyaklayınca favorisi olmuşum
babamın ve her evladından ayrı
tuttu benı daha o zamandan bellıymış
aslında ne kadar fırlama oldugum...

Küçücük yüreğimle
babamın yüzümü görmeye
tahammülü bile yokken
birtek baba dememle
feth etmişim paşamın
gönlünün kapılarını...

Babamdan baba sevgisini
yüreğimin en derinlerinde
hissederdim çünkü ben...
Çok deli bir sevgiyle sevdik
biz birbirimizi,
Kız çocukları babalarına
aşık olurlarmış ya
benimde ilk aşkım babamdı...
Onunda annemden sonra ben:)...

Demekki bebeklerınde
çok kuvvetli hisleri varmış
Annemler bana bunu ilk anlattıklarında
anlamıştım.Gözlerim dolu dolu olmuştu
benı neden sevmediğini düşündüm
durdum ama sonuçta beni seviyordu
ve bu sevgiden güzel hiçbir sevgide yoktu...

Sonra gel zaman git zaman
çocukluğumu bir dediğimin iki
edilmediği şekilde yaşadım
En azından ikiz olan ablamlar
ve tek erkek olan abim benim
kadar şanslı değillerdi...

O zamanın şartları
demekki bunu gösteriyordu
kim bilir.Şımarıklığımın en büyük
sebeplerinden biri budur...

Çocuklugumda yaşadığım
en büyük huzursuzluk annemle
babamın tartışmalarıydı...

Çok üzülürdüm
istemezdim ama babam
annemi çok kıskanırdı...

Ama bu hüzünlü bir
doğum günü yazısı olmamalı
Öncelikle Anneme teşekkür ediyorum
9 ay boyunca karnında taşıyıp
beni koruyup kolladığı için
ve suan hala daha benı kucuk kızı
gibi gördüğü için çok ama çok
teşekkür ediyorum....

Babamada çok teşekkur
ediyorum hayata gelebılmeme
anneme istemedende olsa katkıda
bulunduğu için:)
ve benım bir dediğimi iki etmediği
için...

Kardeşlerimede çok teşekkur
ediyorum onlarda benım bır
dediğimi iki etmedikleri için
ve her zaman her yaptıgıma destek
oldukları için....

İyiki benim ailemsiniz
Sizleri çok seviyorum...

Bu seneki doğum
günüm maalum ramazan
ayına denk geliyor
sanırım onumuzdekı
5 senede ona denk gelıcek
Şöyle ihtişamlı bır kutlama
yapamıcam yawww....

Şimcik gelelim
cuma günkü doğum günüme
Öncelikle Beşiktaş spor klubunden
Q7 imzalı ve 7 numaralı bır forma,
Kombine,
Birde futbolcuların imzaladığı
bir futbol topu :)
Hepsi bu kadarcık...

Ayyy şimdiden heyecanlandım:)


Ben o gün olurda
post yazmassam sizde
kutlamazsanıızzz

sizede trip atarımn haberiniz olsun :)
Bakın 3 gün öncesinde haber veriyorum
daha ne yapayım :)



Baksana talihe mal verir kimine
Beni vermiş senin gibi birine :)





9 Ağustos 2010 Pazartesi

Elimde değil



Bir senin gözler beni anlar; elimde değil
Görür görmez deliren ihtiyaçlar; elimde değil
Düşerken son bir kez yalana; benimsin benim
Yalansan yalanı severim elimde değil

Gitme nolur gitme,itirazlar elimde değil
Yalnızım,yalnızız,yalnızlıklar elimde değil
Düşerken son bir kez yalana benimsin benim
Yalansan;yalanı severim elimde değil...

Yüzü suyu hürmetine bir gel aşkın
Içimde bir rüzgar essin
Bu gece doldum,bu gece taştım
Adımı yüzüme söylersin

Gel kollarına bir gel aşkın
Içimde bir rüzgar essin
Geceme doldun,geceme taştın
Güzelsin ah güzelsin

Gözlerinden sızan karanlıklar umrumda değil
Ne şimdi ne sonra ne boşluklar umrumda değil
Düşerken son bir kez yalana benimsin benim
Yalansan yalanı severim elimde değil

Yüzü suyu hürmetine bir gel aşkın
Içimde bir rüzgar essin
Bu gece doldum,bu gece taştım
Adımı yüzüme söylersin

Gel kollarına bir gel aşkın
Içimde bir rüzgar essin
Geceme doldun,geceme taştın
Güzelsin ah güzelsin

Gitme nolur gitme,itirazlar elimde değil
Yalnızım,yalnızız,yalnızlıklar elimde değil
Düşerken son bir kez yalana benimsin benim
Yalansan;yalanı severim elimde değil...

Dizime başını düşür uyu
Saçlarım yüzünde gezsin
Geceler uzun geceler boyu
Ben yorgun sen güzelsin

Dizime başını düşür uyu
Korkular içimden aksın gitsin
Geceler uzun geceler boyu
Ben yorgun sen güzelsin...güzelsin...güzelsin

Bugün Veganın şarkısını
paylaşmak istedim..

Tatil psikolojisini
üzerimden atmış sayılırım
tabiki denizde olsam hiçte fena
olmazdı ama neyse artık...


Çünkü ayrılık da sevdaya dahil
çünkü ayrılanlar hala sevgili....
A.İlhan

29 Temmuz 2010 Perşembe

Heyecanlı:)


Hiç hesapta yokken
Bu nerden cıktı dedım
kendı kendıme
ama demekkı
plansız programsız seyler
dahamı
güzel oluyor ne...

Mutluyum blog
önümde kafamı dagıtabılecegım
3günüm var...

Erdeğe gıdıyorum..
Biletim hazır geriye birtek

bavulumu hazırlayıp toparlamak kaldı...
İnşallah birşeyler unutmam:)...

Onada vaktim var
otobus 00:50 de
Çok heyecanlıyım hemde çok...

Bu sene tatil
benim için
hayal gibi bişidi
.

Ama oldu sanırım
otobuse bınene
kadar
inanamıcam buna...

Rüyamı acaba :)...

1 haftadır cok yoruldum
Eve git ortalıgı toparla
yemek hazırla

bla bla blaaa
çok zormuş gercekten...


Annemle ablam erdekteler
Fırsat bu fırsat
gidiyim dedim

Güzel olucak kısmetse...

Umarım döndüğümde
gizel hikayelerle, güzel anılarla,
hatta resımlerle dönerım...

Mutluluk dileyın bana canlar...
Ahhh ahhh bu rüya keşke hiç bitmese..

Biricikk ailemede
bana bu fırsatı
sundukları içinn
teşekkürlerimi borç
bilir kocaman öperim onları :)...

Yorumlar var
onları henus okumadım bılem
ama dondugumde
ilk işim cevap vermek
olucak onlara yada şimdi :)...